Zakładanie osnów metodą GPS
- Wszystkie punkty były mierzone metodą GPS/STATIC w oparciu o punkty stacji referencyjnej KOSC, CHOJ, STRG, oraz o wirtualne stacje wygenerowane w oparciu o system ASG_Eupos usytuowane na zewnątrz wyznaczanych punktów. Odbiorniki uczestniczące w pomiarze statycznym GPS pozostają stacjonarne w ciągu całej sesji obserwacyjnej. Po wykonanych sesjach obserwacyjnych zebrany materiał jest poddawany opracowaniu (tzw. postprocessing). Punktami nawiązania były punkty: Stacje referencyjne CHOJ (Chojnice), KOSC (Kościerzyna), STRG (Starogard Gdański), oraz stacje wirtualne wygenerowane za pomocą systemu ASG-EUPOS. Punkty były tak dobrane, że liczba obserwowanych satelitów na poszczególnych punktach wahała się w przedziale od 5 do 12 satelitów (w zależności od pory dnia) – średnio: 8, natomiast współczynnik PDOP otrzymano w przedziale od 1.1 do 5.9 (średnio: 2.0). W czasie realizacji pomiaru GPS punkty nawiązania dobierano w taki sposób aby w miarę możliwości znajdowały się jak najbliżej punktów osnowy szczegółowej. Średnia odległość pomiędzy punktami nawiązania a osnowy wyniosła ok. 4 km, natomiast maksymalna odległość to ok. 20 km. Sesja pomiarowa trwała od 40 do 170 minut w zależności od warunków obserwacyjnych.
-
- Wszystkie otrzymane wektory GPS, są typu FIX SOLUTION.
- Następną kontrolą było sprawdzenie „Loop Closure” (zamknięcie oczek wektorów).
- W procesie wyrównania kontrolę daje nam współczynnik Mo (współczynnik błędu średniego jednostkowego), który dla współrzędnych poziomych wyniósł 0,97, natomiast dla współrzędnej pionowej 1,32.
- Dodatkową kontrolą jest nadliczbowa obserwacja, każdy punkt wyznaczony został co najmniej z czterech wektorów.
- Kontrolny pomiar na punktach wszystkich punktach osnowy III klasy metodą GPS/RTK.
-
